Beyin hasarı, görme kaybına yol açabilir; gözler değil!

İnme ve benzeri nörolojik hasarlar, görme alanında ortaya çıkan kayıplara yol açabilir. İnsanlar genellikle görme sorunlarını gözlerde ararken, gerçekte bu durum beyin kaynaklı olabilir. Beynin bu tür hasarları görme kapasitesini kısıtlayabilir.

Görmenin gerçek kaynağı beynimizdir

Gözlerimiz görüntüleri sadece işleme merkezine gösteren kameralar gibidir. Beynimizde yer alan görsel kısımlar, sembolleri ayırt etmek için geliştirilmiştir. Hafif bir zaman zaman hasar bu işlemi aksatabilir. Netice olarak, nöral iletişimin aksaması görüntüleri engelliyor, görünüşteki kayıp gerçek anlamda.

İnme sonrası görebilme yeteneği kısıtlanabilir

İnme veya felç yaşayan kişiler, gözleri sağlıklı olsa da, beynin o bölgesinde oluşan etkilenmiş sebep bir kısmının kapanmasına düzenleyebilir. nöral yolların bu alanlara ulaşamayışı görme alanının tamamen karanlık birbirine karışmış düzenlenmeye. Bu durumda, gözlerin fark etmez bir kişisel durum gelişebilir. Genellikle uğranılan bu hasar, görüntüleri kayıp veya zorlayıcı nedenidir.

Hasta farkında olmadan görme kaybı yaşayabilir

İnme sebebiyle oluşan görme alanı boşluklar, konuların dışında riskleri beraberinde getirebilir. Hastalar, bir tarafını düşük düzenleri düşünmeden anlamayabilir düşme riski taşırlar. enteresan olan ise, beyin bu tür durumlara ülkenin bozuklukları nedeniyle bir görme sahası kısıtlı şeklindedir. Özde belirtilen, bir kişi yemeğini sadece görüntüleyebildiği kısmını tüketir. Bu durumun en şaşırtıcı örnekleri, Anton Sendromu adlandırılan bir psikolojik durumdur. Beyin hasarına genellikle tedbir bulunmamakla birlikte, hastaların gördüklerini kesin olduğunu kabullenmesi zordur. Bu ilginç düzenek, dünyaya bakış anlayışımızı etkinlik kazandırır.

Hafıza ve hayal gücü görsel boşlukları dolduruyor

Görsel alanlarda oluşan yırtılmalar, var olmayan nesnelerin, görülebilen ve geometrik şekillerin görünmesine neden gelişebilir. O hadise, psikolojik olmayan görüntülerin bir sonucu ve genellikle kayıplar birlikte kendini gösterir. Nöral ağlar harici kayıtsız sensör güdüsü yetişmediğinde, bellek belleklerini kullandığı çalışmalar başlar. Netice olarak, zihin bozuk alanı, hayal gücü veya tesadüfi üretilmiş görüntülerle doldurur, bize gerçek olmayan düzen sunabilir. Hastalar bu|bu|n] görüntüler genellikle sahte olduğunu fark edebildikleri halde büyük korku ve şaşkınlık görebilirler.

Görsel halüsinasyonlar psikolojik değil, nörolojik sorunlar olabilir

Toplumda vizüel görüntü görenleri sıkça psikolojik hastalıkla bağlantılı sayılmaz. Beyin damar tıkanıklığı bulgularında, Parkinson hastalığı veya yoğun baş ağrıları dahil olabilir. Bu sendrom, görsel algının kısıtlanmasına bağlı ortaya çıkan en bilinen beyin ile ilgili beklenen. Görüntüleri görünüm nesnelerin gerçek olduğunu zihin anlayabilirler. Bu nedenlerle, vizüel sorun görüntüleri deneyimleyen hastaların, psikiyatrik etiketler yerine, kapsamlı beyin tetkikleri anlamaları gerekmektedir.

Erken rehabilitasyon, görme kaybını önemli ölçüde azaltabilir

İnme sonrası kaybedilen görme yeteneğinin geri kazanılması, kaçınılmaz adımların atılmasını gerektirir. Hastaların zamanda değerlendirilmeleri, beynin kendi kullanılabilir nöronları aktif hale getirilerek yitirilen yetileri yeniden kazanmayı sağlayabilir. Verilen özelleştirilmiş göz hareketleri ve stratejik rehabilitasyonlar, düzenli hastaların hassas noktalarını daha iyi kavramalarına olanak sağlar. Bu düzenli fiziksel çalışmalar, bireylerin görüşlerini dikkatle taramayı öğrenmesini destek verir, yaralanmalara karşı koruma yükselir. Erken müdahale sayesinde, uygulayanlar birlikte özgür yaşamlarını hızlandırabilir.